Neïl Beloufa (FR)
Giulia Cenci (IT)
Simon Denny (NZ)
Oliver Laric (AU)
Sarah Pichlkostner (AU)
Timur Si-Qin (DE)
Evita Vasiljeva (LV)
Raphaela Vogel (DE)
Anne de Vries (NL)
Dan Walwin (GB)
 
curatoren: Chris Driessen & David Jablonowski
 
 

 

 

 

Neïl Beloufa – Dominant (2018)
courtesy Neïl Beloufa
fotografie: Gert Jan van Rooij

 

 

 

 

 
Giulia Cenci – field (2018)
courtesy Giulia Cenci
fotografie: Gert Jan van Rooij
 
 
Hybrids borduurde voort op de thematiek van de exposities Luster en Disruption, die Lustwarande in 2016 en 2017 presenteerde, het Antropocene perspectief. De expositie sloot de triptiek af maar benaderde de thematiek vanuit een geheel ander uitgangspunt, dat van de zogeheten post-internet generatie. Post-internet verwijst naar de generatie die van kinds af aan met digitalisering en internet is opgegroeid.
 

 

 

 

 
Simon Denny – Oversized copy of Shenzhen Mass Entrepreneurial Huaqiangbei market counter
(in OCT theme park style: electronic components)
(2018)
courtesy Simon Denny
fotografie: Gert Jan van Rooij
 

 

 

 

 
Oliver Laric – Hundemensch (2018)
courtesy Oliver Laric, Tanya Leighton, Berlin & Metro Pictures, New York
fotografie: Gert Jan van Rooij
 
 
Hybrids focuste op een generatie jonge kunstenaars, vaak aangeduid als post-internet, die de allesomvattende, digitale en beeldverzadigde wereld als uitgangspunt voor hun werk nemen. Deze generatie kunstenaars wordt gekenmerkt door een onderzoekende houding ten opzichte van de hedendaagse wereld. Voortschrijdende technologische ontwikkelingen en ecologische, economische en sociaal-culturele ontwikkelingen zijn belangrijke thema’s in hun werk. Maar vooral het idee dat we in een hyperrealiteit leven, waarbij media-beelden steeds meer de realiteit vervangen, staat centraal. In feite is er geen onderscheid meer tussen deze hyperrealiteit en de fysieke werkelijkheid. Deze samensmelting wordt aangeduid met de term mixed realities. Post-internet kunstenaars erkennen deze mixed realities en negeren elke vermeende hiërarchie tussen beelden, of die nu plat 0f 3D zijn. Alle media, stijlen, technieken, vormen en materialen worden grenzeloos gecombineerd, wat resulteert in een erg hybride beeldtaal.
 

 

 

 

 
Sarah Pichlkostner – K: “So darlin’, darlin’, stand by me, I just wanna stay in bed today” (2018)
courtesy Sarah Pichlkostner & Annet Gelink Gallery, Amsterdam
fotografie: Gert Jan van Rooij
 

 

 

 

Timur Si-Qin – New Peace Symmelith (sandstone to limestone transfer) 1 (2018)
courtesy Timur Si-Qin
fotografie: Gert Jan van Rooij
 
 
Daarbij bevragen ze veelvuldig de authenticiteit van het kunstwerk, een kwestie die Walter Benjamin in 1935 al aan de orde stelde in zijn invloedrijke essay Das Kunstwerk im Zeitalter seiner technischen Reproduzierbarkeit. Met de intrede van het digitale tijdperk is deze reproduceerbaarheid eindeloos geworden. Kopieën van kopieën behoren aan niemand meer toe en het origineel is niet meer aanwijsbaar of bestaat eenvoudigweg niet meer. Distributie van deze veelvoudig gekopieerde beelden gaat razendsnel via internet en wordt geleidelijk onderdeel van de wereldwijde share en like-cultuur.
 

 

 

 

Evita Vasiljeva – My Room Is In The Corner (2018)
courtesy Evita Vasiljeva
fotografie: Gert Jan van Rooij
 

 

 

 

Raphaela Vogel – In festen Händen (2016-2018)
courtesy Raphaela Vogel
fotografie: Gert Jan van Rooij
 
 
Hybrids vond plaats in de parkomgeving van Lustwarande, waarbij verwacht werd dat het contrast tussen de ‘natuurlijke elementen’ en de kunstwerken bijna niet groter leek te kunnen zijn. Ondanks hybride productieprocessen, waarbij digitale en analoge technieken in allerlei combinaties vermengd zijn, en het gebruik van sterk contrasterende materialen en vormen, waarbij industrieel tegenover organisch geplaatst wordt, vakmanschap tegenover DIY, bleek de openbare ruimte van de parkomgeving de beschouwing en duiding van de werken te dwingen in de richting van klassieke sculptuur. De sculpturen en installaties waren fysieke entiteiten, die wonderwel samengingen met de context waarin ze gepresenteerd werden. Tegelijkertijd werd de relatie die de werken met deze omgeving hadden benadrukt: de Antropocene wereld, waarin natuur en cultuur, organisch en industrieel, digitaal en analoog één entiteit vormen. Locatie en werken verleenden elkaar hierdoor uiteindelijk extra zeggingskracht.
 

 

 

 

 
Anne de Vries – Technocracy (2018)
courtesy Anne de Vries & Martin van Zomeren, Amsterdam
fotografie: Gert Jan van Rooij
 
 

 

 

 

Dan Walwin – Panshanger (2018)
courtesy Dan Walwin
fotografie: Gert Jan van Rooij